บล็อกนี้เปิดเผยเนื้อหาสำคัญบ้างส่วนของเรื่อง
Handle me with care โดนใจชื่อภาษาอังกฤษมากกว่าภาษาไทย
สำหรับหนังเรื่องนี้ เห็นครั้งแรกที่เห็นใบปิดก็เฉยๆ รู้สึกหวานเลี่ยนเสียด้วยซ้ำ แต่พอดูหนังตัวอย่าง ชื่อคนกำกับ และฟังเพลงก็มั่นใจว่าต้องไปดู เอาเป็นว่าหนังดราม่าและเรื่องโรแมนติกเป็นสิ่งที่ชอบไปเสียแล้ว
Handle me with care ชื่อมันน่ารักใช่น้อย ส่วนหนังนั้นหวานขม และตลกเสียดสีตลอดเวลา
ว่าด้วยนายขวาน ผู้มีสามแขน แต่แทนที่จะเป็นลักษณะพิเศษ นายขวานกลับเริ่มรู้สึกว่าแขนข้างนี้เป็นส่วนเกินขึ้นไปทุกที คนรอบข้าง เพื่อน คนรัก จนถึงคนที่คบหาดูใจใหม่ เห็นมองแขนของเขามากกว่าตัวเขาซะอีก
จนวันที่ลุงทวีเจ้าของร้านตัดเสื้อที่ตัดเสื้อให้เขาแต่เด็กยันโตตายเพราะกินถั่วขณะดูทีวี (ตายได้อึ้งดีจริงๆ)
เขาจึงตัดสินใจไปตัดแขน ตัดสินใจเป็นคนธรรมดา ไม่เป็นแล้วคนพิเศษ หรือที่คนอื่นว่า "ตัวประหลาด" นะแหละ
และจากรายการ "วนเวียนชีวิต" ซึ่งจิกกัดรายการสารคดีเรื่องหนึ่งได้ถึงลูกถึงคน ถึงไหถึงกระดูก ถ่ายทำเรื่องของขวานประหนึ่งคนพิการ และหยิบยื่น(ที่เขาเรียกว่า)ความช่วยเหลือ ยินดีผ่าตัดแขนในนายขวานด้วยความใจดี?
ในวันที่เขารู้สึกอยากตัดแขนเต็มทน เขาเดินทางไปกทม. เพื่อโละทิ้งส่วนเกิน
ระหว่างทางเขาพบนางฟ้า นางฟ้าคนนี้เป็นน้องนาบ้านนา สาวทรงโตที่มาตามหาผัวที่หายไปนานนับปี ไม่เคยโทรหาน้องนา ในทางกลับกัน หนุ่มยันแก่ที่เจอต้องหื่นใส่เธอเป็นประจำ แต่เธอฉลาดเอาตัวรอด ขี้วีน อ่อนหวาน เปราะบาง ขี้เหงา ขี้งอน และน่ารักเป็นประกายอย่างยิ่ง 
อร๊ายยยยยยย
ส่วนตัวรู้สึกนานแล้วว่า สาวกระแตเธอช่างหน้าหวานๆ ซื่อๆ แม้นมจะตู้มมะจาเล่ แต่รัศมีความน่ารักสามารถแซงความเซ็กซี่ขึ้นมาให้เห็นเทียบเคียงกันได้ เลยไม่แปลกใจที่เธอเหมาะกับบทนี้
การมาของเธอจึงเป็นนางฟ้า เป็นความหวัง ในขณะเดียวกันก็เป็นมนุษย์คนหนึ่ง
ฉากที่น่ารักมากๆ คือฉากขอให้โทรศัพท์หา และน่ารักรองมาคือฉากขอจับนมและจูบที (เจ้ย!!!)
ตลอดการเดินทางระหว่างขวานกับนา มักเป็นฉากท้องทุ่งที่ดูไม่มีที่สิ้นสุด แต่ก็อบอุ่น สว่างไสว และแม้ว่าจะเจอตำรวจบ่อยฉิบหาย แต่มันก็โอเคเมื่อมีกันและกัน (เอ๊ะ พาลคิดไปถึงหนังอีกเรื่อง ฮ่า)
และเเม้ว่าแขนที่สามของขวานจะทำประโยชน์กับใครได้มากแค่ไหน แต่ก็เป็นได้แต่ของประหลาด คนประหลาด และไอ้ขี้แพ้ ฮือ เศร้า~
ส่วนที่ชอบที่สุดของหนังคือการขึ้นหน้าจอดำและตัวหนังสือขาว แทนความคิดของไอ้คนชื่อขวาน มันตลก มันน่ารัก และมันตรงดีฉิบหายได้ใจ
"ฉิบหาย ตัดแขนไปแล้วเหรอว่ะ!" อ้าว สปอยไปเสียแล้ว
ใช่ค่ะ แม้ว่าเราจะเอาใจช่วยนายขวานฉิบเชงให้ไม่ตัดแขนที่สามของเขา แต่เขาก็ตัดไปแล้วแบบเบลอๆ ตื่นขึ้นมาอีกที แขนของเขาก็ร้องไห้ (รู้สึกมันร้องไห้จริงๆ สิให้ตาย)
และนายขวานสามแขนก็เหลือสองแขน เขากลายเป็นวัตถุในการถ่ายทำและเพื่อการโฆษณาประชาสัมพันธ์ให้โรงพยาบาล (จิกกัดกันได้อีก) เฮ้อ วนเวียนชีวิต~
"มนุษยชาติ?" อันนี้เป็นอีกหนึ่งคำในจอดำที่ชอบ ไม่บอกว่าเกี่ยวกับอะไร ไปดูเองบ้างนะจ๊ะ!
เมื่อขวานเหลือแค่สองแขน เขารู้สึกขาดอะไรไปอยู่ดี การตัดแขนของเขาทำให้เขากลับมาถามตัวเอง ถึงการดำรงอยู่ สิ่งที่เขาโหยหา ความรู้สึกลึกๆ ภายใน และสนทนากับแม่ในตัวของเขาเอง
ในวันที่เขาพับเก็บเสื้อผ้าเก่าๆ (ที่มีสามแขน) น้ำตาก็พาลไหล ด้วยความอุ่นในใจ ในความห่วงใยของแม่ ลุง และสัมผัสของแขนที่ไม่มีอยู่
คำว่า Handle ให้ความรู้สึกของการจับสัมผัสด้วยมือและแขน และ care คือความใส่ใจ การคำนึงหา
Handle me with care ได้โปรดเก็บรักษาสิ่งนั้นด้วยความทนุถนอม :)
อ้าว แล้วน้องนาบ้านนาไปไหน? อืมม อันนี้ดิฉันว่าต้องดูกันเองบ้าง อยากให้สปอยจนจบหรือไงเล่าคุณ!
ปล. แม้หนังจะเนิบช้าไปเสียหน่อย แต่ให้รู้สึกดี ชอบฉากขวานถือเศษตังไปโทรศัพท์ (ฉากอะไรรึ ไม่บอกๆ) และแม้ว่าหนังเรื่องนี้พระนางแทบจะไม่กอดกันเลย แต่เขาเป็นคนพิเศษของกันและกันจริงๆ นะโอ้วว
ปล.รู้สึกเป็นเซลแมนขายหนังมากๆ ว่ะฮ่ะฮ่ะ
/aus=false/"
edit @ 24 Feb 2008 00:56:01 by zhzq~
